تاریخ ایجاد در 04 مهر 1392

عنوان : روابط ايران و سازمان بهداشت جهاني در دوره بعد از انقلاب اسلامي

استاد راهنما : دكتر علي اصغر داودي

استاد مشاور : دكتر احمد جوانشيري

دانشجو : محمد حسين ساقي

تاريخ دفاع : 1390

چكيده :

از آنجا كه سلامت يكي از مهم ترين بخش هاي مطرح در نظام حكومتي است، غفلت از آن مشكلات بغرنجي را براي حاكمان پيش آورده و گاه تبعات و خسارات و مشكلات بسيار زياد و جديد را پيش روي مسئولين و سياست گذاران در عرصه ارتقا شاخص هاي بهداشتي جمهوري اسلامي ايران قرار مي دهد. سلامتي حق مردم است و سياست گذاران در عرضه سلامت و بهداشت عمومي اصولا از سياست هاي كلان گرفته تا خرد، سلامتي را به عنوان حقي لاينفك از ماهين وجودي انسان و زيست اجتماعي آن مي دانندو اينكه آيا نهادهاي بهداشتي و سلامت پس از انقلاب اسلامي و روابط آنها با سازمان بهداشت جهاني، تاثيري برفرآيند توسعه نگاه جامعه نگر و سلامت محور مسئولان و بروز آن در ارتقا شاخص هاي سلامت و تاثير معنادار بر آن، داشته است يا خير، موضوع اصلي اين تحقيق است.

در اين پژوهش در پي آن بر آمديم : در راستاي جهاني شدنو روابط في ما بين ايران با سازمان بهداشت جهاني به سلامتي نگاه ديگري بيندازيم و جنبه هاي سياسي و كاربردي در روابط ايران با سازمان بهداشت جهاني را نيز مد نظر قرار داده ، ضرورت ديدگاه جامع نزد متصديان و سياستمداران در حوزه هاي مختلف با سلامت جامعه، اصلاح و تغيير نگرش و تعميق ديدگاه سلامت محور نزد جامعه پزشكي را يادآور شويم. وجود دهكده جهاني چيزي است كه حركت در اين راستا را صد چندان شتاب بخشيده است . بطوريكه غفلت از اين تحولات سريع و مخل كننده سلامت تبعات جبران ناپذيري را گريبانگير مسئولين و آحاد جامعه مي نمايد. چند وجهي بودن اين بحث بر كسي پوشيده نيست و تغيير ديدگاه سياستمداران به مقوله سلامت و روابط ايران با سازمان بهداشت جهاني كمك موثري بر ارتقا فرهنگ بهداشتي و سلامت مردم مي نمايد، كما اينكه توجه و ياري مسئولين كه ديد سياسي بالا و جامع به بهداشت داشته باشند، موفقيت در اين مسير را تسهيل و كارآمد مي نمايد. اين پژوهش درصدد است با روش تحليلي به تبيين روابط ايران و سازمان بهداشت جهاني در دوره بعد از انقلاب اسلامي پرداخته و ابعد اين موضوع را مورد مطالعه قرار دهد.

پرسش اصلي مطرح شده در اين پژوهش اين است كه " روابط ايران با سازمان بهداشت جهاني پس از انقلاب اسلامي چگونه بوده و چه تاثيري در افزايش ضريب سلامت ملي در جمهوري اسلامي ايران داشته است ؟ " در مقدمه پژوهش چارچوب كلي مطالعه ترسيم شده و در گفتار نخست مباحث نظري مرتبط با مطالعه پيرامون سلامت ، امنيت و سازمان هاي بين المللي مرتبط با سلامت بحث گرديده و در گفتار دوم بحثي پيرامون نظام سلامت در ايران پرداخته شده است. در گفتار سوم ، بررسي تاثير متقابل سازمان هاي جهاني بهداشت با امنيت ملي جمهوري اسلامي ايران مورد بررسي قرار گرفته و در گفتار چهارم، به بررسي يافته هاي پژوهش و تجزيه و تحليل آنها پرداخته شده است.

در جمع بندي نهايي به اين نتيجه رسيديم كه روابط ايران با سازمان بهاشت جهاني در دوره بعد از انقلاب اسلامي در راستاي جهاني شدن و تبادلات با سازمان هاي جهاني، تاثيري مثبت بر فرآيند توسعه نگاه جامعه نگر و سلامت محور و بروز آن در ارتقا شاخص هاي سلامت و تاثير معنا داري بر افزايش ضريب امنيت ملي در جمهوري اسلامي ايران داشته است.

Finland Sevastopol joomla