تاریخ ایجاد در 30 مهر 1392

عنوان:عوامل تاثیر گذار برکاهش روابط ایران و مصر پس از انقلاب اسلامی

استاد راهنما : دکتر احمد جوانشیری

استاد مشاور : دکتر جلیل رحیمی جهان آبادی

دانشجو : سید مهدی حسینی

تاریخ دفاع :1389

چکیده

روابط ایران و مصر از مهمترین و بحث برانگیزترین حوزه های سیاست خارجی در دوره پس از انقلاب اسلامی بوده است. با توجه به سابقه درخشان این روایط در سالهای منتهی به پیروزی انقلاب، سوال اساسی این است که چه عواملی باعث کاهش و سردی این روابط تا بدین حد شده است. به ئنبال روابط خوب ایران و مصر در دوران پادشاهی دو کشور که ویژگی اصلی آن مبارزه مشترک حاکمان آنها با اسلامگرایی بوده است. در دوران ناصر با توجه به نگرش های خاص او، تحول در سیاست خارجی مصر و آغاز عصر آرمانگرایی در این کشور، این روابط رو به افول گذاشت. با فوت ناصر و تکیه سادات بر اریکه قدرت شاهد یک گسست اساسی در سیاست خارجی مصر می باشیم که از نتایج آن شکل گیری روابط گرم با حکومت پادشاهی محمد رضا در ایران هستیم. سادات در سایه این روابط به آمریکا و اسرائیل نزدیک شده و مبادرت به انعقاد پیمان صلح با اسرائیل نمود. در این سالها مصر در کنار ایران از دوستان استراتژیک اسرائیل محسوب می شدند. با وقوع انقلاب اسلامی سال 1357 در ایران، این بار نوبت به ایران بود تا دچار یک چرخش آشکار در سیاست خارجی خود شود. ارزشها و هنجارهای سیاسی به کلی تغییر یافته و هویتی نو بر فضای سیاست خارجی جمهوری اسلامی حاکم شد که هیچ سنخیتی با طرف مصری خود نداشت. گفتمان اسلامگرایی انقلابی بر سیاست خارجی ایران مسلط شد که حکومت سکولار مصر را از جرگه دوستان ایران خارج می ساخت. بنابراین در این پژوهش تلاش گردید با استفاده از نظریه سازه انگاری جابگوی این کاهش روابط باشد. در طول سالهای پس از انقلاب نیز رویدادهایی حادث شد که بر سردی این روابط افزود و دو کشور را در افقی بسیار دور از منافع مشترک قرار داد و تلاش دولت های متوالی این دوران در جهت غلبه بر این مشکلات مثمر ثمر واقع نشد. بنابراین جهت ایجاد دوباره روابط نیاز به تغییرات هویتی و رسیدن به نقاظ مشترک ارزشها و هنجارهای منتهی به منافع دو کشور می باشیم.

Finland Sevastopol joomla