تاریخ ایجاد در 27 آبان 1393

عنوان : بررسي روابط جمهوري اسلامي ايران با اتحاديه كشورهاي جنوب شرق آسيا (آ.سه.آن)

استاد راهنما : دكتر جليل رحيمي جهان‌آبادي

استاد مشاور : دكتر سعيد گازراني

دانشجو : زينب علي‌جان‌زاده

سال تحصيلي 1391

چکیده

امروزه در جهان سازمان‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي داراي اهميت فراواني مي‌باشند كه مي‌توانند نقش بسزايي در پيشبرد اهداف اقتصادي، اجتماعي، فرهني و سياسي منطقه شكل‌گيري خود داشته باشند. تأثيرات اين سازمان‌ها و اتحاديه‌هاي بين‌المللي حتي بر مسائل ساير كشورها و مناطق جهان ملموس مي‌باشد. هويت سازمان‌هاي بين‌المللي،‌با توجه به علل تشكيل و نوع آن نيز، از مسائل حائز اهميت مي‌باشد. در اين ميان اتحاديه ملل جنوب شرق آسيا (آ.سه.آن) نيز كه در دوران جنگ سرد شكل يافته است، بعد از فروپاشي شوروي، علي رغم فلسفه وجودي آن يعني مبارزه با كمونيسم در منطقه،‌توانسته است به حيات خود ادامه داده و به يك نوع همگرايي در عين كثرت‌گرايي دست يابد.

هسته اوليه آ.سه.آن با عضويت 5 كشور شامل مالزي، اندونزي، فيليپين، سنگاپور و تايلند،‌با صدور اعلاميه بانكوك در 8 اوت 1967 شكل گرفت و تا دهه 1980 با همين 5 عضو اداره شد. در سال 1984 برونئي (دارالسلام) به عنوان عضو ششم به آ.سه.آن پيوست. اما تازمان فروپاشي شوروي ساير كشورها كه به بلوك شرق وابسته بودند به اين سازمان نپيوستند. بعد از فروپاشي شوروي، در سال 1997 ويتنام، ميانمار (برمه) و لائوس به عنوان هفت، هشت و نهمين عضو به اين اتحاديه گرويدند و سرانجام كامبوج در سال 1999 به عضويت آ.سه.آن درآمد.

هم‌اكنون اين سازمان با د عضو و اقتصاد روبه‌رشد و بازار 500 ميليون نفري فعاليت گسترده‌اي داشته و نظر بسياري از سازمان‌هاي ديگر منطقه‌اي و فرامنطقه‌اي و جهاني را به سوي خود جلب نموده است. سازمان مذكور با هدف تسريع رشد اقتصادي، توسعه همكاري‌ها، گسترش مطالعات، تحقيقات و پژوهش‌هاي مشترك و گسترش همكاري‌ها از حوزه اقتصاد به سيار حوزه‌هاي فرهنگي، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و ... گام‌هاي مؤثري برداشته است. همچنين فرصت‌ها و شرايط مطلوبي كه اين اتحاديه در منطقه ايجاد كرده،‌انگيزه‌ي همكاري و برقراري روابط را براي ساير كشورهاي منطقه با اين سازمان بوجود آورده است.

ايارن به عنوان يك كشور آسيايي با توجه به موقعيت ژئوپلوتيك خود ناگزير به داشتن روابط مناسبيب با كشورها و قدرتهاي آسيايي است. با نگاهي گذرا به تاريخ روابط ايران با شكورهاي آسيايي مي‌توان دريافت كه همواره روابط با اين كشورها در ابعاد مختلف و در سطح مناسبي برقرار بوده است،‌هرچند در مقاطعي با توجه به شرايط و تحولات سياسي منطقه،‌اين روابط فراز و نشيب‌هايي نيز داشته است.

جمهوري اسلامي ايران در راستاي برقراري روابط با ساير كشورها، و طبق قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه كه به حضور فعال و هدفمند در سازمان‌هاي بين‌المللي و منطقه‌اي و تلاش براي ايجاد تحول در وريه‌هاي موجود براساس ارزش‌هاي اسلامي اشاره دارد، بخش اعظمي از سياست خارجي خود را به شكورهاي شرق آسيا معطوف نموده است كه اين امر، هم به دليل مشكلات و تعارضاتي است كه كشورمان با اراوپا و آمريكا داشته و هم به دليل مزيت‌هاي اقتصادي فراواني است كه مي‌تواند از قِبل اين همكاري‌ها و روابط بدست آورد. ايارن همواره توجه خاصي به سازمان آ.سه.آن و اعضاي آن دارد و اين نشانگر اهميت اين منطقه در جهت اجراي اهداف بلندمدت ايران در سياست خارجي است. البته روابط ايران با اين سازمان بيشتر در قالب روابط دوجانبه با شكورهاي عضو اتحاديه بوده است و در ورابط با هركدام از اين كشورها نيز فراز و فرودهايي ديده مي‌شود كه در جاي خود به آن خواهيم پرداخت.

تحقيق حاضر درصدد تا ابعاد گوناگون روابط جمهوري اسلامي ايران با آ.سه.آن را مورد واكاوي قرار داده و استعدادها و پتانسيل‌هاي آن را براي دو طرف شناسايي نموده و نقاط قوت و ضعف اين رابطه دوسويه را بررسي نمايد.

 

 

Finland Sevastopol joomla